12 แบบทดสอบสแกนใบหน้า อธิบายความหมายของแต่ละคะแนน

หน้านี้คืออะไร

ทุกแบบทดสอบบนเว็บนี้เดินผ่านขั้นตอนเดียวกัน คือ ตรวจจับใบหน้า วางจุดอ้างอิง แล้วรันสูตร สิ่งที่ต่างกันระหว่างแบบทดสอบส่วนใหญ่คือสูตร นั่นคือมันอ่านค่าอะไรและให้น้ำหนักอย่างไร

หน้านี้ไล่รายชื่อแบบทดสอบทั้งสิบสอง และบอกว่าแต่ละอันอ่านอะไรจริง ๆ รายละเอียดมาจากโค้ดที่รันการสแกน ไม่ใช่จากข้อความโฆษณา ที่นี่ไม่มีอะไรเป็นความลับ เพียงแต่แทบไม่เคยมีใครพูดออกมาตรง ๆ

ก่อนเข้าสู่รายการ มีสองจุดทั่วไป เพราะมันใช้กับทุกแถว

ทุกคะแนนมาจากเรขาคณิต อินพุตคือระยะและอัตราส่วน ความกว้างปากเทียบความกว้างใบหน้า ความสูงของหน้าผาก มุมของกราม เป็นพิกัดและ blendshape ไม่มีแบบทดสอบใดไปอ้างอิงอะไรเกี่ยวกับชีวิตคุณ

ค่าที่วัดไม่กี่อย่างปรากฏซ้ำแล้วซ้ำเล่า ความกว้างจมูก ความกว้างกราม อัตราส่วนกว้างต่อสูงของใบหน้า ความหนาของริมฝีปาก และ blendshape ของสีหน้าอีกไม่กี่ตัว สังเกตว่ามันกลับมาบ่อยแค่ไหน สิบสองแบบทดสอบ แต่ชุดอินพุตน้อยกว่ามาก นั่นบอกว่ามันคือการแปรผันบนธีมเดียวกัน ไม่ใช่เครื่องมือสิบสองชิ้นที่เป็นอิสระต่อกัน

แบบทดสอบทั้งสิบสอง

อ่านตารางอย่างตรงไปตรงมา

เมื่อมองรายการทั้งหมดเป็นภาพรวม จะมีบางอย่างโผล่ขึ้นมา

ช่วงคะแนนต่างกัน และไม่มีอันใดถูกปรับเทียบ บางแบบคืนค่า 0–100 อันหนึ่งคืนค่า 0–10 อีกอันคืนค่า 5–50 ปลายช่วงเหล่านั้นเป็นคนเขียนสูตรเลือกเอง คะแนน 70 ในแบบหนึ่งกับ 7 ในอีกแบบไม่ได้กำลังบอกอะไรที่เทียบกันได้ มันคือมาตรวัดคนละอันกับจุดยึดคนละจุด

อินพุตมีน้อยและถูกใช้ซ้ำตลอดเวลา ดูว่าความกว้างจมูก ความกว้างกราม และความหนาริมฝีปากโผล่บ่อยแค่ไหน เป็นไปได้เลยที่แบบทดสอบสองอันชื่อต่างกันมากกลับอ่านค่าที่แทบเหมือนกัน ด้วยน้ำหนักต่างกันและป้ายต่างกัน นั่นไม่ใช่บั๊ก มันคือหน้าตาของคลังสูตรเล็ก ๆ

ป้ายกำกับคือส่วนที่มนุษย์เขียน ขั้นตอนการวัดเป็นของจริง ขั้นที่ "อัตราส่วนความกว้างกราม" กลายเป็น "แนวโน้มนอกใจ" คือการตัดสินใจตั้งชื่อ ที่ทำครั้งเดียว ในโค้ด คุณค่าเชิงบันเทิงและความน่าเชื่อทั้งหมดอยู่ตรงขั้นนั้น

ข้อความผลลัพธ์บางส่วนมีตัวเลขตายตัว ข้อความที่แนบกับช่วงคะแนนมีสถิติอยู่ด้วย เช่นเปอร์เซ็นต์ของคนที่มีรูปหน้าแบบคุณ ขนาดของฐานข้อมูลอ้างอิง ตัวเลขเหล่านั้นคือสตริงที่เขียนไว้ในโค้ด ไม่ได้คำนวณจากรูปของคุณ และไม่ได้มาจากชุดข้อมูลใด ๆ ให้ถือว่าเปอร์เซ็นต์ใดก็ตามที่เห็นในข้อความผลลัพธ์เป็นส่วนหนึ่งของบท สัดส่วนผู้ใช้ ขนาดฐานข้อมูล ตัวเลขความมั่นใจ เหล่านี้เขียนด้วยมือ ไม่ได้คำนวณจากรูปของคุณ และตัวเลขที่คุณตรวจสอบไม่ได้ก็ควรอ่านเป็นโฆษณามากกว่าการวัด

ทำไมเรื่องนี้สำคัญต่อวิธีที่คุณใช้มัน

การรู้กลไกไม่ได้ทำให้แบบทดสอบเสียเปล่า มันเปลี่ยนสิ่งที่คุณได้จากมัน

• การเทียบสองแบบทดสอบไม่ใช่การเทียบสองสิ่ง ถ้าจำนวนคู่นอนกับขนาดจริงต่างก็อ่านความกว้างปากบางส่วน การที่ทั้งสองสอดคล้องกันจึงไม่ใช่การยืนยัน
• คะแนนสูงไม่ได้สูงไปหมดทุกด้าน เพดานที่ต่างกันทำให้ตัวเลขใช้แทนกันไม่ได้ จึงไม่มีสิ่งที่เรียกว่าคะแนนรวม "ดี"
• ความสม่ำเสมอรับประกันโดยสูตร ไม่ใช่โดยความแม่นยำ ท่าเดิม แสงเดิม อินพุตเดิม ผลลัพธ์เดิม ทุกครั้ง
• ส่วนที่น่าสนใจคือป้าย ไม่ใช่ตัวเลข การได้เห็นว่าค่าที่วัดจากกรามถูกกำหนดให้เป็นลักษณะของมนุษย์ข้อไหน นั่นคือเนื้อหาจริงของประสบการณ์นี้ และนั่นคือส่วนที่มนุษย์เขียน

สรุปอย่างตรงไปตรงมา

สิบสองแบบทดสอบ หนึ่งขั้นตอน คลังค่าที่วัดใบหน้าร่วมกันเล็ก ๆ และสิบสองเรื่องเล่าที่เขียนขึ้นว่า ค่าที่วัดเหล่านั้นถูกบอกว่าหมายถึงอะไร คอมพิวเตอร์วิทัศน์ทำงานของมันได้ดี ส่วนการตีความคือการเลือกออกแบบที่แต่งตัวเป็น "การค้นพบ"

นั่นไม่ใช่เหตุผลที่จะเลี่ยงแบบทดสอบ แต่เป็นเหตุผลที่จะสนุกกับมันในแบบที่มันเป็น วิธีเร็ว ๆ ที่ทำให้กลุ่มเพื่อนเถียงกันเรื่องใบหน้าของตัวเอง รับตัวเลขมาเป็นคำชวน วางป้ายไว้ในระยะแขน และทั้งเรื่องก็ยังสนุกอยู่